ในที่สุด เราก้อ…เฮ้อ!!!!!
ต้องร้องเพลง
อยู่คนเดวอีกแล้วเราเบื่อผู้ชายไปพักใหญ่ๆ
ไม่อยากยุ่งกะใคร
ไม่สนใจ
ใครมาจีบก้อ เออ คุยไปงั้นแต่ไม่ได้ใส่ใจไร
เฉยๆ เรื่อยๆ ก้อมัน เบื่อๆ อ่ะ
อย่างว่าอ่ะ
ดวงเรามันต้องอยู่คนเดวมั๊ง
คบใครไม่ได้นาน ไม่ได้ไม่อยากคบนานๆ
แต่พอคบไประยะนึง
ก้อรุจักกันมากขึ้น เริ่มมองเหนอะไรที่ไม่ดี
ที่ไม่ชอบ
เริ่มคิด ว่ารับไม่ได้
เริ่มเอ่ยปาก อยากให้เปลี่ยน
แต่บางครั้ง
คนเรา เปลี่ยนไม่ได้ทุกอย่าง โดยเฉพาะ
ตัวตนของคน คนนั้น
นอกเสียจากเราจะทำใจยอมรับ
ได้ หรือไม่ได้
ถ้าต้องทำใจ ไม่เอาดีกว่า
อยู่คนเดว
คงสบายตัว สบายใจ กว่าเยอะเลย
หรือไม่ก้อลองใหม่
ลองคบกะคนใหม่ ว่าจะเปนไง ไปกันได้ป่าว
เปนคนดีป่าว
มีไรที่เรารับได้โดยไม่ต้องทำใจป่าว
อืมมมม
ตอนนี้เราเองก้อ
ตัดสินใจไม่ถูกว่า จะคบใครดี
เพราะเราคบใคร
เราก้ออยากคบนานๆ คบคนเดว
ก้อแหม ปูนนี้แล้ว ไม่ใช่วัยรุ่นเหมือนเมื่อก่อน
ที่คบทีละหลายคน
ไว้ประดับบารมีกะเผื่อเลือกอ่ะ อิอิ
ก้อเลยไม่อยากคิดไร
อยากอยู่เฉยๆ
ทำใจให้นิ่ง สบายๆ ลองทำความรุจักกันดู
แล้วค่อยเลือกว่าใครที่เรา
จะคบด้วย
แต่ทุกคนได้รับสิทธิเท่าเทียมกันคือ
เปนเพื่อนกัน
เพราะเราไม่แน่ใจ ว่าเค้าจะจิงใจและจิงจังแค่ไหน
เราไม่อยากเสียใจบ่อยๆ
เพราะการที่ต้องเลิกกะคนที่เราคบนั้น
มันเสียความรุสึก
เสียใจ
ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้รักมากมาย
แต่ก้อเสียใจอ่ะ
ที่ต้องเอ่ยคำลา ทั้งที่ยังมีความรุสึกดีๆ ให้กัน
มันยากมาก
ตอนที่จะเอ่ยประโยคที่ต้องเอ่ยว่า
"เราเลิกกันเถอะ"
แต่ก้อต้องเอ่ย เพื่อให้มันรุเรื่องกันไป
ว่าจะเอาไง ทำไง ต่อไป
ไม่งั้นมันค้างคา
ไม่ดี
เราไม่ชอบ เกลียดมากๆ
ถ้ามีคนทำแบบนี้กะเรา ให้รุสึกดีกะคนนั้นแค่ไหน
ก้อเกลียดได้ทันควัน
แบบลืมไปเลยว่าเคยมีความรุสึกดีๆ ให้
เพราะเราน่ะเปนแบบ
มีไรให้พูดกัน
ตรงๆ ไปเลย จะได้รุ และเข้าใจ
ไม่ต้องมานั่งถาม
หรือเดาเอาเอง ว่าเปนไร ทำไม เกิดไรขึ้น
เพราะอะไร
มันจะถามอยู่แค่นั้นในหัวสมอง
ไม่มีกะใจทำไร
ท้ายที่สุด โรคประสาทจะถามหาเอา
เลยไม่ชอบ
ก้อนะ เคยมีคนๆ นึงทำกะเรา
เราไม่เคยเอ่ยถึงคนๆ นี้
ใน blog ใดๆ เพราะไม่อยากเขียนถึง
มานเคยบอกว่าน้อยใจ
ที่เราเขียนถึงคนอื่นแต่ไม่เคยเขียนถึงมานเลย
ตอนนั้นก้อว่าจะเขียนซะหน่อย
แต่พอดีช่วงนั้นไม่ว่าง
และก้อมาเกิดเรื่องซะก่อน
มานบอกว่า
คิดว่า แบบนี้ดีกว่า โห โกรธมากๆ
สุดๆ เลยล่ะ
ด่าซะ แบบไม่เหลือไรดีๆ ไว้เลย
ทั้งๆ ที่เราน่ะ
ถามแล้ว ถามอีก ว่ามีไร
เปนไร
พูดกันเลย พูดได้
เพราะเราน่ะ รุว่ามานน่ะ กำลังคิดไรอยู่
มานทำไรอยู่
ซึ่งเราน่ะ รอให้มานพูดเมื่อเราถาม
มานยังตอบเราว่า
ไม่มีไร
ไม่เปนไร แค่มีปัญหานิดหน่อย
ปัญหาของมานก้อคือ
จะบอกเรายังไงต่างหาก ว่ามานมีคนอื่น
มานเคยพูดแยบๆ
แบบว่าแฟนเก่าเคยทำงี้ เคยเปนงั้น
แบบจะมีใครก้อไม่ว่า
แต่ฉานต้องเปนหนึ่ง ต้องให้ฉานมาก่อน
ต้องเกรงใจฉาน
ถ้าบอกให้เลิกยุ่งกะใคร
ก้อต้องเลิก
ถ้ารุสึกว่าผู้หญิงที่มานไปยุ่งด้วย
เริ่มมีความสำคัญมากขึ้น
แหม มานช่างพูด
สรุปมานอยากให้ฉานเปนแบบแฟนเก่ามานน่านเอง
แต่มะรุจะพูดไง
เราก้อทำเปนไม่สนใจ รอว่ามานจะมาไม้ไหน
เราเคยบอกมานว่า
ถ้าจะมีใหม่
หรือมีคนอื่น เรารับไม่ได้ ถ้ารุก้อไปเลย
อีกอย่างอายุเรากะมาน
ต่างกันมากๆ
มานเลยเอามาเปนหนึ่งในเหตุผล
ข้ออ้างหลายข้อ(โง่ๆ)
ที่ฟังไม่ขึ้น
แค่บอกมาว่ามีใหม่ อายุน้อยกว่าเรา
เหมาะสมกว่า
พูดมาตรงๆ เราจะไม่ว่าเล๊ย!
เพราะเราก้อคิดถึงปัญหาข้อนี้เหมือนกาน
ด้วยอาศัยเราหน้าเด็ก
มานคิดว่าเราโกหกว่าอายุเยอะ
จนมานเหนบัตรประชาชนน่านแหละ
แต่มานก้อเหนตั้งแต่วันแรก
ที่เจอกันเลยนะ ไม่ใช่มาเหนทีหลัง
มานก้อน่าจะคิดแต่แรก
ดังนั้นข้อนี้
ฟังไม่ขึ้น จบไป
พอมาคบอีกคน ก้อไม่คิดไรเลย
ว่างเปล่า
แล้วก้อไม่พัฒนาอะไรเลย
อยู่ไปวันๆ
มีความสุขไปวันๆ แบบไม่คิดถึงวันข้างหน้า
อันนี้ก้อไม่ใช่แบบเรา
เลยต้องจบ
ทั้งๆ ที่ก้อมีความรุสึกดีๆ ให้กันมากมาย
ทำไรดีๆ ให้กันมากมาย
ระหว่างที่คบกัน
เค้าบอกเค้ารักเรามากนะ แต่
เค้าเปลี่ยนไม่ได้
เค้าทำไม่ได้ เพราะเค้าไม่ชอบทำไรที่ลำบาก
เค้ารักความสบาย
แบบที่เค้าเปน จะให้เค้าตะเกียกตะกาย
ทำโน่น ทำนี่ ไม่เอา
ไม่ไหว
เหนื่อย
ก้อเลยต้องปล่อยไป
เราพยามแล้ว ทำสุดแรงใจที่จะให้เค้า
เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
เราไม่อยาก
ทิ้งหรือปล่อยเค้าไปเฉยๆ เพียงเพราะ
เหนเค้าเปนคนไม่เอาไหน
แต่เราทำแล้ว
พยามที่สุดแล้ว ทุกทาง
แม้แต่
บอกเลิกแล้วพูดกะเค้าตรงๆ
ให้เค้าพยาม
แต่เค้ายอมเลิกดีกว่ายอมเหนื่อย
เราเลยยอมแพ้
เลยต้องอยู่คนเดวนี่แหละ
ดังนั้น
ใครที่คิดจะคบกะเรา
คิดดีๆ
จิงใจ จิงจัง
รักตัวเอง รักเรา รักความก้าวหน้าในชีวิตหรือป่าว
คิดถึงอนาคตหรือป่าว
แต่ที่สำคัญ
รักเราหรือป่าววววววววววว
^^